De teleurstelling.

Al sinds eind vorig jaar wisten we dat Vido een nieuwe rolstoel nodig had. Maar omdat onze gemeente toen nog een contract had met Welzorg stelde we de aanvraag even uit. Mensen die bekend zijn met Welzorg zullen wel begrijpen waarom. Altijd drama. Altijd fouten. Altijd enorme lange wachttijden.

2018, de Gemeente Amersfoort gaat nieuwe contracten aan en we krijgen Meyra als leverancier van diverse hulpmiddelen.

We gaan Januari 2018 het traject in om een nieuwe rolstoel aan te vragen.

Dat gaat als volgt. De ergotherapeut maakt een programma van eisen. Hierin staat waaraan de nieuwe rolstoel moet voldoen. Dag PVE wordt naar de gemeente opgestuurd. Omdat we een nieuwe WMO consulente hebben wilt deze ook even kennis maken bij ons thuis.

19 Februari krijgen we eindelijk terugkoppeling van de nieuwe consulente.

23 Februari komen zij en haar collega bij ons langs.

Dan wordt ook het PVE doorgenomen en goedgekeurd door de consulente. Trouwens ook voor een nieuwe driewielfiets.

3 April de passing op de Hoogstraat. Dit zou in dit (ons) geval moeten inhouden dat de ergotherapeut, iemand van Meyra en de fabrikant van de rolstoel (Veldink) allemaal samen komen, inclusief pasmodel rolstoel. Daar alles opmeten, de eisen doornemen, bestelformulier invullen en vanaf dan (mits alles voorradig en niet te ingewikkeld) 6 weken levertijd.

Bij aankomst op de Hoogstraat ging het al mis. De mevrouw van Meyra vond het niet nodig iemand van Veldink mee te nemen voor de passing. Een passing overigens die geen passing was, want ook de pasrolstoel ontbrak.

Het was een chaotische, rare afspraak.

Een beetje natte vingerwerk, maar ze verzekerde ons dat het goed zou komen.

De fiets zou er eerder zijn dan de rolstoel maar die werd dan thuis afgeleverd.

Inmiddels 2,5 maand na de passing, 5 maanden na het eerste contact.

Vido praat al weken over zijn nieuwe rode rolstoel. Vido draagt tevens ook al maanden zijn twister cables niet omdat dat niet meer past in zijn huidige rolstoel.

Op school heeft hij enthousiast vertelt dat hij vandaag zijn nieuwe rolstoel zou krijgen.

Een hele coole snelle. Net als Max Verstappen.

Vandaag was het eindelijk zo ver. De nieuwe rolstoel zou naar de Hoogstraat gebracht worden. Er zijn mensen die zich afvragen waarom we onze hulpmiddelen niet gewoon thuis laten afleveren. Nou…om deze redenen.

Achterremmen zijn handremmen geworden.

Spaakbeschermers zijn te klein.

Verkeerde banden.

Geen ergonomische zitting.

Te brede spatborden.

Voetenplank te laag en niet hoger verstelbaar.

Abductieklos niet juist gepositioneerd.

Geen mudcruiser meegeleverd.

Zijkussentjes voor opvulling als hij zonder twister cables zitten missen.

De kleur was dan wel weer goed.

Mat rood.

Kortom, rolstoel moet geheel aangepast worden.

Hele aardige meneer van Meyra geeft toe dat de fout bij hun ligt. Biedt constant zijn excuses aan.

Vido echter heeft hier geen boodschap aan. Ik probeer zijn teleurstelling te verzachten met M&M’s en in de hoop dat hij met snoep nog bereid is mee te werken om de juiste maten door te geven.

De meneer van Meyra vertrekt. Met rode rolstoel.

In de auto terug naar huis vraagt Vido, ” Waar is de grote rode rolstoel??”.

Tja….probeer een jongetje van vier dat maar eens uit te leggen.

We gaan allemaal teleurgesteld naar huis.

En thuis blijkt dat Vido niet alleen heel erg teleurgesteld is, maar voornamelijk heel erg verdrietig. 🙁

Want waarom heeft die meneer nou die mooie rode Max Verstappen rolstoel meegenomen?



Leave a Reply