Mission Impossible? €32.500,- bij elkaar krijgen!

Oké, vandaag was de dag om mezelf, om ons, een schop onder de kont te geven.
We moeten weer in actie komen. Treuren op de bank, bij wijze van, heeft nog nooit iemand verder gebracht.
Waar staan we nou?
21 Augustus heeft Franke een gesprek gehad op het gemeentehuis.
De laatste poging de afwijzing van onze aanvraag om de eigen bijdrage van circa €250,- per 4 weken á 10 jaar lang kwijt te schelden aan te vechten.
Maar helaas…het gesprek begon eigenlijk gelijk al met een definitieve afwijzing.
Voor de gemeente is dit hoofdstuk gesloten, het boek is dicht.
Iedereen begrijpt de situatie. Iedereen vind de situatie “uniek”. Iedereen snapt onze hoge kosten, de kromme kijk op bruto PGB inkomsten.
Maar niemand lijkt hier iets aan te willen of kunnen doen. Ook de hardheidsclausule die in onze situatie gebruikt zou kunnen worden willen ze voor ons niet toepassen.
Ze houden hun poot stijf en vinden eigenlijk zonder het direct te durven zeggen dat we al blij moeten zijn met een aanbouw in plaats van unit.

Ook is letterlijk gezegd dat we blij moeten zijn met de woning die we van de woningbouw aangeboden hebben gekregen.
Sommige gezinnen moeten hier in Amersfoort wel 20 tot 30 jaar op wachten.

Nou….geloof me. De vrouw die dit heeft gezegd mag blij zijn dat ik niet bij het gesprek was.
Ik weet dat ik het al vaker heb geschreven, maar ik ga het toch nog een keer schrijven.
We wonen in een fijne huurwoning. Gebouwd in 2012. We wonen hier pas 5 jaar. Hebben voor veel geld deze woning opgeknapt en naar onze wens gemaakt. Hebben fijne buren, wonen tegenover de basisschool. Maar helaas hebben we de simpele pech dat er hier geen aanbouw gerealiseerd kan worden en de woning niet aangepast kan worden voor Vido.
Het was al een enorme stap om toe te geven dat we hier niet langer kunnen blijven wonen.

Maar als de beleidsregisseur van de gemeente Amersfoort, Mevrouw H. Q. , hardop durft te zeggen dat we blij moeten zijn met de aanboden woning dan zou ik haar het liefst even heel hard door elkaar willen schudden. En haar willen zeggen, “Weet u, Mevrouw Q. , wij hadden onze zoon heel graag gezond gezien! Hem hier op zien groeien met zijn zus, broers en zusje. In ons huidige fijne huis. Zonder ouders die strakjes voor tienduizenden euro’s aan schuld hebben!”

Maar goed, dit is het eindoordeel van de Gemeente Amersfoort en hier moeten we het mee doen. En ja, hier laten we het ook bij.
Waar misschien mensen dit lezen die volop energie en vechtlust voelen opkomen en denken, “Maar je kunt ook dit nog doen, of dat nog doen.” of “Ik zou dit of dat doen.” is de koek bij ons echt op.

Ik (Debbie) heb een enorme burn-out te pakken. Zelf noem ik het meer een totale staat van overspannenheid en depressie zonder de kracht om nog ergens voor te strijden. Behalve de dagelijkse verplichtingen richting mijn gezin kan er gewoon niet veel meer bij.
De kleinste dingen zorgen voor de grootste storm in mijn hoofd.
De laatste keer dat ik mij zo ellendig heb gevoeld was na het overlijden van mijn vader. Maar toen had ik nog wel de kracht om door te gaan.
Nu heb ik vaak het gevoel dat ik het liefst ramen en deuren dicht wil doen, gordijnen dicht, telefoons uit, en cocoonen met mijn gezin zonder dat de “buitenwereld” ons kwaad kan doen.
Maar ik lig natuurlijk niet voor niets nachten wakker en heb niet voor niets de klachten die ik heb en ik besef me iedere dag dat we een kant op moeten. Maar ik kan echt vertellen dat ik bij iedere stap die ik wil maken echt bijna letterlijk een hand tegen mijn borst aan voel duwen die me afhoudt van het ondernemen van ook maar zelfs de kleinste stap.

Franke piekert zich suf sinds de afwijzing. Had zijn gepieker omgezet in een idee. Wilde een loterij beginnen.
Bedrijven aanschrijven om goederen te doneren, of wellicht weekendjes weg e.d. en dat wij deze middels een loterij zouden kunnen verloten.
Dan zouden we een vast aantal loten voor een vast bedrag moeten verkopen en werd het ook niet te groot en te intens voor hem/ons om te regelen. Want feit is dat we een kant op willen maar het moet ook kunnen. We hebben ook de zorg voor 5 kinderen waaronder extra zorg voor Vido en onze tijd daarbuiten is beperkt.
Hij deed een aanvraag om een loterij te mogen beginnen maar heeft hier helaas geen vergunning voor gekregen.
Het moet een algemeen belang zijn en niet voor slechts één persoon of gezin.
Dus na deze afwijzing gingen de radartjes weer draaien en zat hij weer te piekeren op de bank.

Ik probeer hem vaak gerust te stellen dat het wel goed komt. Maar als je ziet dat je vrouw nog geen kwartje meer waard is veel van de tijd, dan geloof je haar woorden natuurlijk ook lang niet altijd meer 😉 .

Dus nu wordt het echt tijd voor actie. Woorden omzetten in daden, en kijken of ideeën realiseerbaar zijn.
En aangezien zowel de Gemeente Amersfoort als de Woningcorporatie De Alliantie totaal GEEN haast hebben en de woning er nog net zo bij staat als April 2017 toen wij hem aangeboden kregen. Hebben wij ook nog wel even de tijd.

Nou hebben wij vorige week Zaterdag een hele fijne dag mogen beleven van de stichting Vecht voor Kinderen.
Georganiseerd door Rotaryclub Stichtse Vecht.
Ik schreef hierover op mijn persoonlijke website/blog. (Klik hier voor de link.)
En dit heeft weer wat leven in ons geblazen en aangezien een brutaal mens de halve wereld heeft willen wij hun vragen of dat zij wellicht ideeën hebben en deze met ons zouden willen delen.
Twee weten er altijd meer dan één immers.

Dus dat gaat stap één worden.
En ook ideeën van anderen zijn altijd welkom.
Niet alles zal voor ons te realiseren zijn maar brainstormen met anderen is altijd fijn.

Ook ga ik toch proberen Franke aan te moedigen zijn eigen gevoelens te delen. Want die heeft hij genoeg en wellicht geeft het hem ook het gevoel niet zo alleen te staan in alles.
Ik ben degene die bijna alles schrijft, maar dit komt altijd voort uit gezamenlijke gesprekken die we hebben.

Het voelt in ieder geval goed weer even iets uit mijn hoofd te kunnen schrijven. Wat ruimte te maken.
Maakt toch dat je minder alleen staat in de strijd. Al leest men enkel. <3

Leave a Reply